விநாயகப் பெருமான், எளிய பக்தர்களுக்கு விரைவில் அருள்பவர். ஆனால், அகம்பாவத்துடன் அணுகுபவர்களுக்குப் பாடம் புகட்டி, இறுதியில் சரணடைய வைக்கும் அவரது லீலைகளில் ஒன்று, செல்வத்தின் அதிபதியான குபேரனின் கர்வத்தை அடக்கிய கதை. இந்த சுவாரஸ்யமான நிகழ்வு, விநாயகரின் மகத்துவத்தையும், பணிவின் அவசியத்தையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது. இந்த ஆன்மிகக் கதையை விரிவாகப் பார்ப்போம்.
குபேரனின் கர்வம்
செல்வங்கள் அனைத்திற்கும் அதிபதியான குபேரனுக்கு, தன்னிடம் இருந்த அளவற்ற செல்வங்களைப் பற்றிய பெருமை தலைதூக்கியது. இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் தன்னைப் போல் செல்வச் செழிப்புள்ளவர்கள் யாரும் இல்லை என்ற அகங்காரம் அவனுக்குள் வளர்ந்தது. தனது செல்வச் செழிப்பை இறைவன் சிவபெருமானிடம் காட்டி பெருமைப்பட்டுக் கொள்ள வேண்டும் என எண்ணினான் குபேரன்.
சிவபெருமானின் அறிவுரை
ஒருநாள் தன் எண்ணத்தைச் செயல்படுத்த, கைலாயத்துக்குச் சென்று சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரை வணங்கி, அவர்களைத் தன் இல்லத்திற்கு வந்து விருந்துண்ண அழைத்தான். குபேரனது உள் நோக்கத்தைப் புரிந்து கொண்ட சிவபெருமான், "என்னால் உடனடியாக அங்கு வர முடியாது; நீ வேண்டுமானால் என் மகன் கணபதியைத் தற்போது அழைத்துச் செல். அவனுக்கு விருந்தளித்து திருப்திபடுத்தி அனுப்பி வை. பின்னொரு நாளில் நானும் பார்வதியும் உன் இல்லத்திற்கு வந்து விருந்து சாப்பிடுகிறோம்" என்றார்.
விநாயகரின் பசி லீலை
குபேரனும் சம்மதித்து, "விநாயகருக்குத் தேவையான உணவளித்து அவரை மகிழ்ச்சிப்படுத்தி அனுப்புகிறேன்" என்று வாக்களித்து விநாயகரைத் தன் இல்லத்திற்கு அழைத்து வந்தான். விநாயகரைத் திருப்திப்படுத்தும் வகையிலும், குபேரனின் செல்வ செழிப்பை அவர் அறியும்படியாகவும் பல்வேறு வகையான உணவு வகைகள் ஆடம்பரமாகச் செய்யப்பட்டன. விநாயகர் விருந்துண்ண அமர்ந்தார். பரிமாறப்பட்ட உணவு ஒவ்வொன்றையும் விரும்பிச் சாப்பிட்டுக் கொண்டே இருந்தார். குபேரன் அவர் சாப்பிடுவதை ஆச்சரியத்துடனும், அச்சத்துடனும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். குபேரன் அஞ்சியபடியே, அவன் வீட்டில் தயார் செய்யப்பட்ட உணவு அனைத்தும் காலியாகி விட்டது. குபேரன் தன் வீட்டிற்கு அருகில் இருந்த அனைத்துக் கிராமங்களிலுமிருந்து உணவை வரவழைத்துக் கொடுத்தான். இருப்பினும் விநாயகரின் பசி அடங்கவில்லை. பசி அடங்காத விநாயகர், குபேரன் வீட்டிலிருந்த விலை மதிப்புமிக்க பொருட்களையெல்லாம் கடித்துச் சாப்பிடத் தொடங்கினார்.
கர்வம் நீங்கிய குபேரன்
இப்படியே போனால் வீட்டில் ஒன்றுமே மிஞ்சாது என்ற நிலை குபேரனுக்கு. விநாயகரைத் தடுக்க முயன்றான். அப்போது விநாயகர், "நீ என் பெற்றோரிடம் என் பசியாற விருந்தளிப்பதாக வாக்களித்திருக்கிறாய். இங்கோ உணவு தீர்ந்து விட்டது, ஆனால் என் பசி ஆறவில்லை. இனி சாப்பிட இங்கு ஒன்றுமே இல்லை. ஆகையால் என் பசிக்கு உன்னை கொன்று தின்ன போகிறேன்" என்றார். இதைக் கேட்ட குபேரன், தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காகக் கைலாயத்திற்கு ஓடினான். சிவபெருமானிடம் தன்னைக் காப்பாற்றும்படி வேண்டினான். அப்போது சிவபெருமான் அவனிடம், "உன்னிடமிருக்கும், தான் ஒருவனே மிகப்பெரும் செல்வந்தன் என்கிற கர்வத்தை விட்டு விட்டு விநாயகனுக்கு ஒரு கைப்பிடி சாதம் கொடு, அவன் பசி அடங்கிவிடும்" என்றார். தன் தவறை உணர்ந்த குபேரன் தன் கர்வத்தை விட்டுவிட்டு ஒரு பிடி சாதம் அளித்தான். அதைச் சாப்பிட்ட விநாயகரின் பசி அடங்கியது. குபேரனின் கர்வமும் காணாமல் போனது. இந்த நிகழ்வு, விநாயகரின் அசைக்க முடியாத சக்தியையும், அகங்காரத்தை அடக்கும் அவரது கருணையையும் வெளிப்படுத்துகிறது. ஜோதிடம் மற்றும் ஆன்மிகத்தில் பணிவின் முக்கியத்துவத்தை இது வலியுறுத்துகிறது.
முக்கிய அம்சங்கள்
- அகங்காரம் ஆபத்து: செல்வத்தின் அதிபதியான குபேரனின் அகங்காரமே விநாயகரால் அடக்கப்பட்டது.
- விநாயகரின் லீலை: விநாயகரின் பசி நாடகத்தின் மூலம் கர்வத்தை நீக்கினார்.
- பணிவின் அவசியம்: சிவபெருமானின் அறிவுரைப்படி, ஒரு கைப்பிடி சாதம் குபேரனின் கர்வத்தை நீக்கியது.
- ஆன்மிகப் பாடம்: எந்தச் செல்வத்தை விடவும் பணிவும் பக்தியுமே சிறந்தது.
- ஜோதிடத் தொடர்பு: கிரக நிலைகள் எப்படி ஒருவரின் அகங்காரத்தை வளர்க்கும் என்பதையும், இறை பக்தி எப்படி அதைக் குறைக்கும் என்பதையும் இக்கதை மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது.