காலப்போக்கில் திரிந்துவிட்ட பல தமிழ் பழமொழிகள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்றுதான் 'சிவ பூஜையில் கரடி' என்பதும். நமது முன்னோர்களால் சொல்லப்பட்ட இந்தப் பழமொழியின் உண்மையான பொருள் என்ன, ஏன் இந்தப் பிழையான புரிதல் ஏற்பட்டது என்பதை ஜோதிடம்360 உங்களுக்காக விளக்குகிறது. இந்தப் பழமொழியின் பின்னணியில் ஒரு சுவாரஸ்யமான ஆன்மீக மற்றும் இசைக்கலை சார்ந்த வரலாறு மறைந்துள்ளது. நம் தமிழ் கலாச்சாரத்தின் செழுமையையும், மொழி விளையாட்டுகளையும் இதில் காணலாம்.
பழமொழியின் உண்மையான பொருள்: 'கரடிகை' என்ற இசைக்கருவி
நமக்கு நன்கு அறிமுகமான 'சிவ பூஜையில் கரடி' என்ற பழமொழியை, அவசியமற்ற நேரத்தில் ஒருவர் வருவதை குறிக்க பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால், உண்மையில் சிவ பூஜைக்கும், கரடிக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. இந்தப் பழமொழியின் உண்மை வாக்கியம் 'சிவ பூஜையில் கரடிகை' என்பதுதான். காலப்போக்கில், இந்த வாக்கியத்தின் கடைசிச் சொல்லான 'கை' நீக்கப்பட்டு, பழமொழி தவறான பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
கரடிகை என்பது ஒரு அரிய வகை இசைக்கருவி. இது மிருதங்கத்தைப் போன்று மரம் மற்றும் தோலால் செய்யப்பட்டு, கரடி கத்துவது போன்ற ஓசையை எழுப்பக்கூடியது. அதனாலேயே இதற்கு 'கரடிகை' என்ற பெயர் வந்தது.
மன்னர்களின் சிவ பூஜை மரபு மற்றும் கரடிகையின் பங்கு
பழங்காலத்தில், நம் நாட்டை ஆண்ட மன்னர்கள் எந்த ஒரு முக்கிய செயலையும் தொடங்குவதற்கு முன்பு சிவ பூஜை செய்து வழிபடுவது வழக்கம். குறிப்பாக, அரியணையில் ஏறும் முன் சிவ பூஜை செய்வது அவர்களின் மரபாக இருந்தது. இந்த பூஜைகள் எந்தவித தடங்கலும், இடையூறும் இல்லாமல் நடக்க வேண்டும் என்பதற்காக, அக்காலத்தில் கரடிகை வாத்தியம் இசைக்கப்பட்டது. இது பூஜைக்கு ஒரு மங்கள ஓசையை கொடுத்து, இடையூறுகளை நீக்கும் ஒரு சடங்காக பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், காலப்போக்கில் இதன் பொருள் முற்றிலும் மாறி, 'பூஜைக்கு இடையூறு' என்ற எதிர்மறை அர்த்தம் பெற்றது.
இலக்கிய ஆதாரங்கள்
கரடிகை என்ற இசைக்கருவி உண்மையில் இருந்ததற்கான ஆதாரங்கள் பல தமிழ் இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக, கம்ப ராமாயணத்தில் வரும் ஒரு பாடல் இதைப் பற்றி தெளிவாக குறிப்பிடுகிறது:
கும்பிகை திமிலை செண்டை குறடுமாம் பேரி கொட்டி
பம்பை தார் முரசும் சங்கம் பாண்டில் போர்ப்பணவம் தூரி
கம்பலி உறுமை தக்கை கரடிகை துடி வேய் கண்டை
அம்பலி கனுவை ஊமை சகடையோ பார்த்தவன்றே
இந்தப் பாடலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சொற்கள் அனைத்தும் அக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட பல்வேறு இசைக்கருவிகளாகும். இந்த பட்டியலில் கரடிகை இருப்பதன் மூலம் அதன் பழமையை அறியலாம். சிவாலயங்களில் வழிபாட்டிற்கான முக்கிய இசைக்கருவிகளில் கரடிகையும் ஒன்றாகும்.
அருணகிரிநாதர் தனது பிள்ளைத் தமிழ் நூலில் தாள இசைக்கருவிகள் எவை என்பதைக் குறிப்பிடும்போது, 'இடக்கை சல்லிகை கரடிகை பேரிகை' என கரடிகையை ஒரு முக்கிய இசைக்கருவியாகப் பட்டியலிட்டுள்ளார். மேலும், திருவலம் அருகே உள்ள ஒரு கோயில் கல்வெட்டிலும் இசைக் கருவிகளின் பெயர்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன, அதிலும் கரடிகை இடம்பெற்றுள்ளது.
ஆகவே, சிவ பூஜையிலும், ஆன்மீக வழிபாடுகளிலும் ஒரு காலத்தில் முக்கியமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஓர் இசைக்கருவிதான் 'கரடிகை.' ஆனால், அதன் பயன்பாடு குறைந்ததோடு, அதன் பெயரும் திரிந்து, இன்று தேவையற்ற இடத்தில் ஒருவரின் வருகையை குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு பழமொழியாக மாறிவிட்டது.
இது போன்ற நம் தமிழ் மொழியில் மறைந்துபோன பல ஆச்சரியமான வரலாறுகளை அறிந்துகொள்வது நமது பாரம்பரிய அறிவை வளர்க்கும். பண்டைய ஜோதிடம் மற்றும் ஆன்மீக அறிவைப் போலவே, நமது மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தின் ஆழமும் விரிவும் அளப்பரியது. முருகன் ஆலயங்கள், குறிப்பாக ஆறுபடை வீடுகள், போன்ற நமது பெரும் ஆன்மீகச் செல்வங்களைப் போலவே, இத்தகைய பழமொழிகளும் தமிழின் அடையாளங்கள்.
முக்கிய அம்சங்கள்
- 'சிவ பூஜையில் கரடி' என்பது திரிந்துபோன பழமொழி.
- உண்மையான வாக்கியம்: 'சிவ பூஜையில் கரடிகை'.
- கரடிகை: கரடி கத்துவது போன்ற ஓசை எழுப்பும் பண்டைய இசைக்கருவி.
- மன்னர்கள் சிவ பூஜைக்கு இடையூறு வராமல் இருக்க கரடிகை வாத்தியத்தை இசைத்தனர்.
- கம்ப ராமாயணம், அருணகிரிநாதர் நூல்களில் கரடிகை குறித்த ஆதாரங்கள்.
- காலப்போக்கில் இசைக் கருவியின் பயன்பாடு குறைந்ததால் பழமொழியின் அர்த்தம் திரிந்தது.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
உண்மையில் இது 'சிவ பூஜையில் கரடிகை' என்பதாகும். கரடிகை என்பது பண்டைய காலத்தில் சிவ பூஜையின்போது மங்களகரமாக இசைக்கப்பட்ட ஒரு இசைக்கருவி. காலப்போக்கில் 'கை' என்ற சொல் நீக்கப்பட்டு, பழமொழி தவறான பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
கரடிகை என்பது மிருதங்கத்தைப் போன்று மரம் மற்றும் தோலால் செய்யப்பட்ட ஒரு பழங்கால இசைக்கருவி. இது கரடி கத்துவது போன்ற ஓசையை எழுப்பும் திறன் கொண்டது.
பண்டைய மன்னர்கள் சிவ பூஜை செய்யும் போது எந்தவித இடையூறும் ஏற்படாமல் இருக்கவும், பூஜைக்கு மங்களகரமான சூழலை உருவாக்கவும் கரடிகை வாத்தியத்தை இசைத்தனர்.