இறைவழிபாடு என்பது ஆன்மீக வாழ்வின் முக்கிய அங்கம். இந்து மதத்தின் வேதங்கள் சனாதன தர்மத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, சாதாரண மக்களும் இறைவனின் திருவடிகளை அடைய வழி வகுக்கின்றன. கோவில் பூஜைகள், வீட்டு வழிபாட்டு முறைகள் என அனைத்திலும் இறைவனுக்கு நைவேத்தியம் படைப்பது ஒரு சிறப்பு வாய்ந்த அங்கமாக திகழ்கிறது. இந்த முறை, முருகன் ஆலயங்கள் முதல் அனைத்து வழிபாட்டுத் தலங்களிலும் பின்பற்றப்படுகிறது. ஜோதிடம் கூறும் நற்பலன்களைப் பெறவும், வாழ்க்கையில் அமைதியைப் பெறவும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கும் ஒவ்வொரு செயலிலும் முழு ஈடுபாடு முக்கியம்.
நைவேத்தியத்தின் முக்கியத்துவம்
இந்து மத வேதங்களின்படி, எந்தவொரு பொருளையும் முதலில் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பதன் மூலம், அது இறைவனின் நல்லாசிகளை நமக்கு பெற்றுத்தரும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. வெறும் சாதம்கூட இறைவனுக்குப் படைத்தபின், இறைவனின் அருள் நிறைந்த பிரசாதமாக மாறிவிடுகிறது என்பது நம்பிக்கை. இது தமிழ் கலாச்சாரத்தில் ஆழமாக வேரூன்றிய ஒரு பாரம்பரியம்.
பூஜை செய்யும் போது மட்டுமல்ல, இறைவனுக்கு நைவேத்தியம் படைக்கும் போதும் சரியான மந்திரம் சொல்வது அவசியம்.
இறைவனுக்கு உணவை நிவேதித்து கூற வேண்டிய மந்திரம்
"பிரம்மார்ப்பணம் பிரம்மஹவிர் பிரம்மாக்னோ பிரம்மனாகுதம் பிரம்மைவதேன கந்தவ்யம் பிரம்ம கர்ம சமாதினா"
இந்த அற்புதமான மந்திரத்தை தினமும் காலையும், மாலையும் வீட்டில் இறைவனை பூஜிக்கும் போது, அந்த இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கும் பொருள் உணவாக இருப்பின், அந்த உணவை இறைவனுக்கு நிவேதித்த பின்பு இம்மந்திரத்தை 9 முறை கூறி இறைவனையும் பிரபஞ்ச சக்தியையும் வணங்க வேண்டும்.
இப்படிச் செய்வதால், இறைவனின் நல்லாசிகளும் இப்பிரபஞ்சத்தின் சிறந்த சக்திகளும் அந்த உணவில் நிரம்பும் என்பது நம்பிக்கை. பிறகு பூஜை முடிந்து அவ்வுணவை உட்கொள்வது ஒருவரின் உடல் மற்றும் மனதிற்கு நலத்தை கொடுக்கும். இது முருகன் உள்ளிட்ட அனைத்து தெய்வங்களுக்கும் பொருந்தும் ஒரு பொதுவான வழிபாட்டு முறை. ஆறுபடை வீடுகள் போன்ற பெரிய ஆலயங்களிலும் இந்த நிவேத்திய முறைகள் மிகுந்த பக்தியுடன் கடைபிடிக்கப்படுகின்றன.
நிவேதனம் செய்வதன் தத்துவம்
சில மனிதர்கள் தாங்கள் தான் இந்த ஒட்டுமொத்த உலகத்திற்கே அதிபதி என்றும், தங்களின் கடின உழைப்பினால் தான் இந்த பூமியில் பல ஆச்சர்யங்கள் நிகழ்வதாக கருதுகின்றனர். ஒரு சிலர் இயற்கையையோ அல்லது இறைவனையோ தங்களுக்குத் தேவையான ஒரு காரியம் நடக்க வேண்டும் எனும் போது வணங்குகின்றனர். அந்த காரியம் நிறைவேறிய உடன் தங்கள் முன்பு வேண்டிய இறைவனை அல்லது இயற்கையை நினைத்துக்கூட பார்க்காமல் நன்றி மறக்கின்றனர்.
ஆனால் இறைவனோ அல்லது இயற்கையோ நாம் எவ்வாறு நடந்துகொண்டாலும் நம் மீது எப்போதும் அன்பு மற்றும் கருணையை மட்டுமே பொழிகின்றன. இதைத் தங்களின் நெடுங்கால தவத்தின் ஆற்றலால் உணர்ந்தனர் நம் முன்னோர்களான ரிஷிகள்.
எனவே, தாங்கள் செய்கிற எந்தவொரு காரியத்திலும், அதில் பயன்படும் பொருட்களை இறைவனுக்கு நிவேதனமாகப் படைத்து, அதில் அந்த இறைவனின் அருளும் இந்த பிரபஞ்சத்தின் சக்தியும் நிறைந்த பின்பு அவர்கள் அப்பொருட்களைப் பயன்படுத்தினர். நன்றி மறவாத குணத்தை அனைவரும் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவே முதலில் இறைவனுக்குப் படைத்துவிட்டு, அது இறைவன் அளியது என்ற நன்றியுடன் பிறகு நாம் சாப்பிட வேண்டும் என்ற வழக்கத்தை வைத்தனர். இது ஜோதிடம் சார்ந்த வாழ்வியல் முறைகளிலும், ஆன்மீகப் பயணத்திலும் நேர்மறை விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது.